استبیلایزر

استابیلایزر ( پایدار کننده ) : PVC یک ماده حساس به نور و گرماست و طی فرآیندهای دی هیدروکلریناسیون و اکسیداسیون تخریب می شود، که با تغییر رنگ PVC همراه است. از نظر شیمیایی تشکیل درهم آمیخته باندهای دو گانه باعث تغییر رنگ می شود . کامپوندهای PVC در سیکل های اختلاط ، اکستروژن ، قالبگیری ، ترموفرمینگ ، ورقه کردن ودر قطعات بازیابی شده ، دارای تاریخچه حرارتی می شوند . اکسیداسیون هم به علت قرارگرفتن در معرض هوا و فرسایش ناشی از آن ( هوا زدگی ) است . نقش استابیلایزر تاخیر انداختن در تخریب حرارتی یا جلوگیری از آن است به طوری که کامپوند بتواند در طی فرآیند به شکل محصول نهایی درآید ، قبل از اینکه در اثر گرمای فرآیند ( C º200 -160 ) تخریب گردد . استابیلایزر این کار را به واسطه جذب هیدروژن کلراید ( HCl )، جابجایی اتم های کلراید فعال ، اشغال کردن رادیکال آزاد ، اختلال در تشکیل باند دوگانه ، غیر فعال کردن محصولات جانبی تخریب ، تجزیه پراکسید و جذب انرژی UV انجام می دهد . علت اصلی استفاده از استابیلایزرها در اکستروژن لوله این است که که بتوان PVC را در اکسترودر با تجهیزات داغ ، فرآیند کرد، به طوری که بدون استفاده از استابیلایزر، PVC کاملاً سوخته شده و به زغال تبدیل می گردد و باعث بروز خطراتی از جمله ترکیدن قالب می گردد . استابیلایزرها تاثیر چندانی بر مدت عمر یا مقاومت هوازدگی ایجاد نمی کنند مگر در مورد کامپوندهایی که با عنوان مقاوم در برابر هوازدگی ، نامیده می شوند که در این کامپوندها ، مقدار استابیلایزر میتواند تاثیر مثبتی در جهت مقاومت هوازدگی را ایجاد کند . قبل از هر گونه تغییر کلی در میزان مصرف و یا تغییر در شرکت سازنده استابیلایزر، ابتدا تاثیر بر هوازدگی چک شود.
استیبلایزر پایه سرب شرکت سلیس PB2 : اغلب از ترکیبات معدنی سرب نظیر سولفات سرب ، سیلیکات سرب ، فسفیت سرب ، استئارات سرب ، فتالات سرب تولید می گردد .